Wspólne cechy wielkich przedsiębiorców

Opierając na danych zebranych przez Amy Wilkinson wynika, że jest szereg cech i umiejętności, które pozwalają na odniesienie sukcesu: umiejętność wyszukania na rynku luki, konsekwentne trzymanie się długofalowej wizji, zdolność do szybkiego wprowadzania zmian, upadanie w sposób inteligentny oraz umiejętność współpracy i hojność. Opierając się na badaniach i przeprowadzonych rozmowach ze znanymi ludźmi sukcesu Wilkinson doszła do istotnych wniosków: wiek nie ma istotnego wpływu na sukces a bardziej indywidualne podejście do życia oraz zestaw pewnych umiejętności czy cech. Ogromną rolę odgrywa zatem podłoże psychologiczne a nie demograficzne. Ponadto życzliwość i hojność wobec ludzi ma znaczenie. Dlaczego? Wiadome jest nie od dziś, że pracownik czy osoba niespokrewniona nie jest gotowa do wielkich poświęceń, jednak stać ją na małe rzeczy, które mogą wpłynąć pozytywnie na rozwój każdej firmy.

Szybka komunikacja oraz życzliwość względem innych doprowadzają do tego, że informacja o dobrej współpracy i pomocy szybko się rozchodzi – a wówczas pojawiają się takie kontrakty, których byśmy się nie spodziewali a z czasem ludzie utalentowani nagle stają na progu naszych drzwi, chcąc z nami współpracować. Co więcej przedsiębiorcy, którzy odnieśli sukces życzą tego samego innym. Ważnym szczegółem jest, że „w takich przedsięwzięciach ludzie, którzy się ich podejmują muszą sobie zdawać sprawę z tego, jak wielkim są wyzwaniem i uczyć się jak czuć się komfortowo w sytuacji, w której permanentnie nie ma komfortu”.

Według Amy Wilkinson, aby nowo powstała powstała firma odniosła sukces, ludzie ją prowadzący powinni wykazywać jedną z trzech cech osobowości: nektarnika, architekta lub integratora. Pierwsza z nich wykazuje się ogromną spostrzegawczością- dostrzega pomysł w jednym miejscu i umie relatywnie przenieść go w inną sferę życia lub miejsce. Tak było w przypadku Howarda Schultza. Nie stworzył on kultury picia kawy, jedynie jej tradycję przeniósł w inne miejsce.

Inaczej jest w przypadku architekta. Nie szuka gotowych rozwiązań a raczej buduje je od podstaw. Szuka luki i problemu a następnie stara się znaleźć lepsze, dogodniejsze rozwiązanie.

Ostatni – integrator to taka osoba, która umie połączyć dwie rzeczy aby nadać nową jakość. Dobrym przykładem takiego zarządcy jest Chipotle, który łącząc sieć fast food i tanich restauracji stworzył „Fast casual”.
Zgodnie z przeświadczeniem „kto nie ryzykuje, ten nie ma” Amy Wilkinson odsłania jak to się odnosi do poszczególnych osobowości ludzi sukcesu. Według niej wszyscy mają różny próg odporności na ryzyko ale nikt z nich nie ma odporności zerowej. Wiele zależy od etapu rozwoju firmy i stopnia ryzyka. Niegdyś to ryzyko było mniejsze. Ówcześnie biorąc pod uwagę rozwój technologiczny, gdzie wszystko jest globalnie powiązane trudno jest wszystko przewidzieć.
Wspólną jednak cechą ludzi sukcesu jest umiejętność przyciągania do siebie ludzi. Mając wizję jakiegoś nowego pomysłu muszą umieć przekonać do niej swój zespół, mieć sojuszników bo to jest bardzo ważne w osiągnięciu swoich założeń. Oczywiście bardzo ważną i nieodłączną cechą dobrego przedsiębiorcy jest umiejętność odpowiedniego wykorzystania zaistniałych sporów, innego punktu widzenia. Ludzie sukcesu pragną mieć ludzi o odmiennym poglądzie na dany projekt, bo mogą wtedy dopracować go w najdrobniejszym szczególe i spojrzeć na niego z każdej strony. Nie traktują siebie jako lidera, który musi mieć we wszystkim rację.

Kolejną niezwykle przydatną cechą jest ciągła i nieustanna ciekawość, chęć szukania coraz to nowych rozwiązań. Ponawiania prób aż do uzyskania zamierzonego efektu. To wszytko sprawia, że podążamy w dobrym kierunku na lidera w świecie sukcesu.